تهيه دوشاب از جمله برنامه هاي مرسوم مردم روستاي گجين است که بيشتر مردم اين ديار، مواد شيريني و اغذيه زمستاني مورد نياز خود را از اين طريق تامين مي کنند.
    همه ساله با آغاز فصل پاييز و به پايان رسيدن فصل برداشت انگور باغداران گجين مقداري از انگور توليدي خود را صرف تهيه دوشاب يا شيره اين محصول مي کنند.
    طرز تهيه دوشاب از انگور جذابيت خاصي دارد به طوري که براي تهيه اين ماده شيرين، باغداران پس از تلاش يک روزه براي استحصال آب انگور، در دمادم غروب آفتاب آب انگور به دست آمده را با نوعي خاک سفيد رنگ مخلوط مي کنند.
    اين خاک زلالي خاصي به شيره انگور مي بخشد و غلظت شيريني آنرا افزايش مي دهد.با گذشت 24 ساعت خاک ته نشين شده و شيره زلال انگور براي پخت از خاک ته نشين شده جدا و براي جوشاندن به ظروف مخصوص ريخته مي شود.پس از جوش آمدن شيره انگور، دوشاب براي مصرف آماده مي شود.
    مردم روستا از دوشاب براي تهيه باسلوق، انواع حلوا و شربت استفاده مي کنند.

نامه جهانگير زاده براي تخصيص اعتبار از وزير راه و ترابري در جهت آسفالته شدن راه هاي روستايي فاقد آسفالت شهرستان اروميه

جواد جهانگير زاده نماينده مردم شريف اروميه براي تسطيح و آسفالت راه ارتباطي روستاي گجين و هم چنين آسفالت 22 كيلومتر از روستاهاي فاقد راه آسفالته شهرستان اروميه از دكتر بهبهاني درخواست اعتبار كرد.

لازم به توضيح است : بيشترين تردد وسايل نقليه جاده انهر به جاده سرو و بالعكس از راه ارتباطي روستاي گجين صورت مي پذيرد و متاسفانه اين مسير به صورت خاكي بوده و مردم با مشقت فراوان رفت و آمد مي كنند .

جهانگير زاده با اشاره به روستاهاي فاقد راه آسفالته شهرستان اروميه از رئيس محترم اداره راه و ترابري شهرستان اروميه مهندس صادق  حبيب زاده خواست با پيگيري تخصيص اعتبارات از سوي وزير محترم راه و ترابري ؛ براي آسفالت راه هاي اين روستاها اقدام نمايند.

ليست روستاهاي فاقد راه آسفالته شهرستان اروميه به شرح ذيل است :

روستاي ساريبگلوي آراليق و پيرعلي و جاريحان سفلي واقع در بخش مركزي ،روستاي قرالر طسوج واقع در بخش نازلو ،روستاي باوان در بخش صوماي برادوست ، روستاهاي اورسي و كچله و خوراسب در بخش سيلوانا .

منبع: سایت اداره راه و ترابری شهرستان ارومیه

یکی از  گروههای بزرگ آ ذر بایجانی کره سنّی ها هستند  در مورد کره سنّی ها تحقیقات زیادی صورت نگرفته است و آنچه که اظهار شده در حال وصل و ارتباط با تاریخ نمی باشند  ولی بیشتر آنهااز تشابه اسمی در بعضی زبانها یا بعضی گمانه زنیها در مورد این قوم حاصل می شود امّا من سعی در این دارم که با توجّه به مدارکی که از لهاظ تاریخی سندیت داشته باشند اظهار نظر کرده و به یک نتیجه علمی برسم

کره سنّی ها از غرب دریاچه اورمیه تا دریاچه وان در ترکیه  بصورت پراکنده ساکن می باشند.دینشان اسلام و مذهبشان اکثرا شافعی و در بعضی نقاط مانند قولنجی حنفی میباشد.البته با گذشت زمان در دیگر نقاط ایران و ترکیه ساکن شده اند بطوریکه در شهر  آخلات ترکیه از وجود کره سنیها اطلاع داریم ولی این اطلاعات فعلا اندک میباشند. در حال حاضر کره سنی های سلماس و خوی در ایران تعدادشان بیش از یک صد هزار نفر می باشند   .

ادامه مطلب

عارف و شاعر بزرگ جهان تورک ، حاج عبدرالرحمن طیار متخلص به دده کاتیب به سال 1304 در قولنجی(قولونجو) دیار شعر و آشیقهای آذربایجان ، واقع در غرب دریاچه اورمیه دیده به جهان گشود.تحصیلات ابتدایی خود را در قولونجی نزد علما و عارفان سپری کرد و سپس در سنین جوانی به ترکیه رفته و با بهره جستن از استادان بزرگ علم و عرفان ؛ اصول دین اسلام و شعر و شاعری را فرا آموخت. در 25 سالگی- سال1329- شعر گفتن را آغاز و طولی نکشید که شهرت او برای بسیاری از تورکهای جهان شناخته و به عنوان منبع مهمی برای ادبیات و فرهنگ و تاریخ مردم تورک ومسائل دین و شریعت ، مورد احترام مردم ،عالمان ، بزرگان و ادبا قرار گرفت.ابتدا تخلص کاتب را برگزید ولی در طی سفرهایی که به ترکیه رفته و در محافل و جلسات شعر و عرفان شرکت می کرد، بزرگان آن دیار لقب دده (پدر،بزرگ) را نیز به او اختصاص داده و بنابراین تخلص کاتیب به دده کاتیب تغییر یافت . چون تخصص اصلی شان در شعر آشیقی (عاشق) بود به عنوان پدر آشقهای آذربایجان معرفی شد. از  این دانشمند بزرگ تاکنون ۴ چهار کتاب به نامهای : عشق و عرفان(در قونیه ترکیه و به خط لاتین چاپ شده است) ، اینجی لی صدف ، اورمو گؤلو و گونوموز آیدین چاپ گردیده است ولی این کتابها تنها جزئی از اشعار بیش از 36000 بیت این عارف بزرگوار می باشد که در روزهای نزدیک کتابهای دیگری نیز چاپ خواهد شد. دده کاتیب قولونجی در دوم اسفند 1378 مصادف با روز جهانی زبان مادری،به جهان باقی پیوست . آرامگاه ایشان در زادگاه خود یعنی قولنجی(قولونجو) قرار دارد  .             

ادامه مطلب

براي ديدن عكسهاي ديگر از گجين روي ادامه مطلب كليك كنيد

مردم روستا از گذشته براي ماه ربيع‌الاول و ميلاد پيامبر رحمت احترام خاصي قايل بوده و در هر كوچه و برزن اين روستا در اين ايام آيينهاي مولودي خواني برگزار مي‌شود كه نشان‌دهنده ميزان عشق و علاقه قلبي مردم اين ديار به پيامبر بزرگوار اسلام (ص) است.

اعتقاد اهل سنت بر اين است كه پيامبر بزرگ اسلام (ص) در دوازدهم ربيع الاول قدم بر عرصه وجود نهاده است .

برپايي جشنهاي شادي مانند مولودي، مولودنامه‌خواني و دف زني در مساجد و منازل شخصي و پخش نقل، نبات، خرما و شيريني از جمله برنامه‌هاي ماه مولود در گجين است كه هر ساله دراين ايام برگزار مي‌شود.
يك نفر مولودنامه‌خوان كه تعداد آنان در گجين به لحاظ صوت و آواز خوش انگشت شمار است بر روي صندلي قرار مي‌گيرد و مولودنامه خوان با خواندن تنزيله كه اشعار تركي و اوصاف حضرت رسول و مدايح آن حضرت (ص) بوده و هر تنزيله آهنگ و ريتم مخصوص دارد خوانده مي‌شد. 
و همچنين دراين مراسم  با خواندن اشعار فارسي و كردي از مولودنامه به اين مجلس صفا و رونق داده و مردم از شنيدن مدايح و مناقب پيشوا و پيامبر خود خرسند شده و سپس با طلب دعاي خير و فرستادن صلوات و سلام به خواندن مولود نامه خاتمه می دهند.
در پايان مراسم مولودي خواني نقل و خرما در ميان مردم پخش مي‌شود و مردم چنان با ايمان و اعتقاد به اين خرما و نقل حرمت مي‌گذارند كه اگر يكدانه آن را به هر مريضي مي‌دادند بهبود مي‌يابد و اغلب نيز چنين است و با توجه به اعتقاد صادقانه مريض و اخلاص عيادت‌كننده با هديه يكدانه از اين نقل و خرماي مولودي مريض شفا مي‌يابد.
آيين مولودي و مولودنامه خواندن و جشن گرفتن ميلاد حضرت محمد (ص) درگجين و ساير مناطق اروميه بحمدالله هم‌اكنون نيز برقرار است .

گجين: روستايي است دراستان آذر بايجان غربي

وتوابع بخش مركزي  شهرستان اروميه

فرهنگ کوره سونلی ها همان فرهنگ ترکها در جهان میباشد.زبانشان ترکی اصیل و لهجه آنها متفاوت با محل زندگیشان و خاص به خود آنها میباشدولی مشابه این لهجه در آذریهای ترکیه بسیار مشاهده میشود.

این قوم دارای مذهب اسلام شاخه سنی و اکثرا شافعی میباشند(عدهای از کوره سونلی ها مانند قولنجی حنفی میباشند). در مذهب و دین خود بسیار محکم میباشند و مثل دیگر سنیها به اولاد پیغمبر احترام قائل هستند ، همین امر باعث می شود که آنهابعضا اشعاری در مدح حضرت علی ودیگر امامان می سرایندکه این هرگز دلیل بر علائق شیعه در آنها نمی باشد.

در میانشان مولودنامه حضرت محمد به زبان ترکی با سبک و شیوه خاص خوانده میشود.

در برخی از مناطق کوره سونلی نشین علائق صوفیانه به وفور دیده میشودبطوریکه از آنها اشخاصی به عرفان و صوفی گری روی آورده و مرید شیخ میشوند، عین این فرهنگ در کوره سونلی های وان ترکیه عینا مشاهده میشود.بطوریکه میدانید کوره سونلیهای ترکیه اقوام نزدیک کوره سونلی های آذربایجان ایران می باشند و جالب اینکه اقوام آنهائی که در ایران علائق صوفیانه دارند در ترکیه نیز به همان شکل می باشند.

ایمان به اولیاءالله در بین کوره سونلیها رایج میباشد .

حکایات و داستانهای موجود در فرهنگ دیگر ترکها مثل کوراوغلی ،اصلی و کرم ،شیرین و فرهادولیلی و مجنون در میان کوره سونلیها نیز رایج است.حکایات کوراوغلو در مراسم مخصوص مثل عروسی توسط مردی که در طول اطاقی که به "دام اوی" مشهور است میگردد ،خوانده می شود و قلعه موجود در محال کوره سونلی به نام کوراوغلی قلعه سی مشهور است که قیز قلعه سی و اوغلان قلعه سی نیز زیر مجموعه آن میباشند.

ادبیات عاشیقی در میانشان رایج است و از عاشیقهای معروفشان عاشیق بهلول اهل شکریازی، عاشیق مناف اهل وردان و برادران عاشیق به نامهای صمد و فریدون اهل گجین میباشند.نام ریتمی از اواز عاشیقی به نام شکریازی که روستائی کوره سونلی نشین است میباشد که به "شکریازی هاواسی" معروف است.

از شاعرهای کوره سونلی ها میتوان به عبدالرحمن طیار ملقب به دده کاتب اهل قولنجی و عاشیق بهلول اهل شکریازی اشاره کرد.

آوازهای مربوط به این قوم به" ییر" مشهور می باشند و این ییرها با سبکی مجزا از ماهنیهای آذر بایجان و تورکیهای ترکیه میباشد ولی آوازهای ترکی ترکیه و مغامات آذربایجان نیز در بینشان بسیار رایج است.در عروسیها در رقص دسته جمعی بنام یاللی این آوازها توسط دو نفر خوانده می شود.یاللی ها بسیار دیدنی و جالب میباشند.

هرکیم یاللی گدمه سه الی یاردان اؤزؤلسؤن..........عروسی نیز در فرهنگشان مانند دیگر ترکها میباشد و موقع آمدن عروس از منزل پدر به خانه شوهر اشعاری بنام گلین خوش گلدین خوانده میشود.

اسماعیل سیمیتگو رهبر کردها در تاریخ 10 فروردین 1300در زمینهای کوره سونلی( شکریازی) با حکومت وقت درگیر میشود و جنگ بزرگی رخ میدهد که به جنگ شکریازی مشهور است ،در این جنگ به اهالی هم آسیب میرسد به همین سبب عده ای ترک وطن کرده و به ترکیه می گریزند.همچنین در این دوران از ظلم ارامنه نیز مصون نمانده اند و از آنها به نام جئلو نام برده اند،در این اثنا بود که حکومت عثمانی روستاهای کوره سونلی سلماس و خوی را میگیرد .

کوره سونلی ها علاقه زیادی به عید نوروز ندارند و آن را عید شیعه ها یا به اصطلاح خودشان" عجملر بایرامی" مینامند ولی

همچون ترکان ترکیه اعیاد فطر و قربان را با شکوه برگزار می کنند و در این اعیاد رسوم مخصوص دارند .

کوره سونلی هامردم بسیار ساده و صادقی هستند و متاسفانه همیشه در محرومیت بسر برده و میبرند.در جائی زندگی می کنند که متاسفانه به خاطر مذهب تسننشان همیشه به عنوان شهروند درجه دوم پذیرفته شده اند در حالیکه هم از لحاظ علمی و هم از لحاظ کاری افراد بسیار قابلی هستندکه قابلیت خود را در سطوح علمی بارها به اثبات رسانده اند.

برگرفته ازسایتwww.kuresunni.com